Bij Villa Scharrelkind gaat creativiteit verder dan het eindresultaat, ‘binnen de lijntjes’ en namaken.

Creativiteit gebruik ik als middel, met veel aandacht voor de belevenis; voor de ontdekkingstocht van het materiaal; mogelijkheden leren kennen en de fantasie prikkelen. We denken hier procesgericht, het eindresultaat is ondergeschikt. Mijn taak is goed te observeren om vervolgens aanvullend materiaal en activiteiten aan te reiken, waar de kinderen op dat moment behoefte aanhebben.

Een grote inspiratiebron voor mij is de benadering van Reggio Emilia.

“In deze pedagogiek staat een krachtig en competent kindbeeld centraal. De nadruk ligt op wat kinderen kunnen en zijn en niet op wat ze nog niet kunnen en zijn. Kinderen zijn nieuwsgierig, willen graag leren en zich ontwikkelen. Een kind wil niet onderwezen worden, maar uitgedaagd tot leren. 

Elk kind wordt geboren met vele mogelijkheden; ze zijn sterk, krachtig en creatief. Een kind is een door en door sociaal wezen dat zich al vanaf zijn geboorte wil uiten, uitdrukken en uit is op communicatie met anderen en de wereld. 

Dit doen ze op veel verschillende manieren, ‘de 100 talen’. Met de 100 talen wordt verwezen naar de verschillende manieren van uitdrukken; met muziek, bewegen, geluiden, kleien, bouwen, op papier, etc.. In de Reggio benadering zeggen ze: “Zij spreken een taal, maar wij volwassenen verstaan die niet.” (Vandenbroeck, 2010.) Wij volwassenen moeten dus leren de kinderen te verstaan, door goed te observeren (luisteren), in te spelen op zijn vraag en mogelijkheden scheppen. 

Ze moeten de ruimte en gelegenheid krijgen voor de ontwikkeling van alle 100 talen.“

– Sporen van reggio / pedagogiek ontwikkeling 07